Laatste Blogbericht

Lieve mensen, na lang wikken en wegen heb ik besloten dit blog te sluiten. Dat wil zeggen, het blog blijft - voorlopig - nog wel toegankelijk, maar ik zal op dit blog geen nieuwe berichten meer posten.

De reden voor deze beslissing is belachelijk banaal: ik heb er geen tijd meer voor. Het leven van alledag, het thuisonderwijs... alles neems zoveel tijd in beslag, en ik heb (ondanks mijn hardnekkige pogingen dit gegeven te negeren) slechts een lichaam, en net als ieder ander maar 24 uur in een etmaal, waarvan ook nog eens een aantal uren (minder dan de voorgeschreven 8) geslapen moet worden.

Er moesten dus keuzes gemaakt worden. Ik heb twee blogs die ik echt belangrijk vind, en waar ik ook al niet aan toe kom, dus die twee blijven bestaan. De rest sluit met ingang van vandaag.

Het goede nieuws is: Een van de twee blogs die blijven bestaan is mijn Engelstalige thuisonderwijs blog: Leah's Homeschool Blog. Vanaf heden ben je daar dus van harte welkom.

Toegelaten tot de kunstacademie

Na een veel langere blogvakantie dan gepland, ben ik terug met groot nieuws: Lizzy is toegelaten tot de opleiding Stories& Design van ArtEZ in Zwolle.

In september begon Lizzy bij ArtEZ in Arnhem aan de vooropleiding Art&Design. Ze wist toen al dat ze, als ze toegelaten zou worden, niet in Arnhem zou blijven maar naar Zwolle zou gaan.

De vooropleiding was pittig (en het materiaal prijzig). Bloed, zweet en tranen heeft het gekost (het eerste gelukkig niet letterlijk), en er waren dagen dat ze het helemaal niet meer zag zitten. Er werd gestampt, en bij tijd en wijle vlogen ons heel wat lelijke woorden om de oren. Maar uiteindelijk had ze haar opdrachten toch steeds op tijd af en zagen we haar groeien in de kunst. Prachtig!

Dit weekend was de eindexpositie en meteen de beoordeling. Op van de zenuwen was ze, en daar zit je als ouder dan, thuis. Niets kun je meer doen. Alleen maar hopen dat je haar goed voorbereid hebt op deze dag - wat hij ook brengen mag.









Vanaf twee uur waren ouders, vrienden en familie welkom, en natuurlijk waren we er twintig minuten te vroeg. Maar ik was nog maar net binnen of daar kwam Lizzy me al tegemoet. Aan haar gezicht kon ik niet aflezen of ze goed of slecht nieuws had, en er meteen naar vragen leek me geen goed idee.

Gelukkig hoefde ik niets te vragen. Met het ongeloof nog doorklinkend in haar stem zei ze: "Ik ben toegelaten."

Fit Mommy & Weekly wrap-up

Omdat het me op dit moment teveel werk is om al mijn blog berichten twee maal te schrijven (het is te warm, en we hebben het te druk met "niks" doen) geef ik deze week weer de links naar de door Google vertaalde berichten die ik vandaag op mijn Engelstalige TO-blog gepost heb.

Fit Mommy Friday - Week 7

Weekly Wrap-up

Excuses voor het ongemak en het slechte Nederlands. Ik hoop dat je het desondanks toch de moeite waard vindt om deze berichtjes te lezen.

Tentoonstelling

Het eind van het cursusjaar is alweer in zicht, en daarmee breekt voor ons een drukke, maar gezellige tijd aan, met niet alleen judowedstrijden en -examens, maar ook toneelvoorstellingen en de jaarlijkse kunsttentoonstelling van Kunstbedrijf Arnhem, waar Lizzie het afgelopen jaar voor de tweede keer de cursus illustratief tekenen en schilderen gevolgd heeft.

De foto's hieronder geven een kleine impressie van wat er op de tentoonstelling te zien was.

Het Pannenkoeken Toernooi

Afgelopen zondag was de dag van het jaarlijkse Pannenkoeken Toernooi, en nee, het ging er niet om wie de meeste pannenkoeken kon eten. De pannenkoeken waren het krachtvoer voor onze judoka's gedurende een lange dag met spel en judowedstrijden.

Hoewel wij op zondag graag uitslapen, zat dat er dit weekend niet in. We moesten vroeg opstaan, want om tien uur begonnen de eerste wedstrijden al.

Tja, voor de kleintjes, dus. De "groten" (Fran en haar maatjes) hadden de hele morgen spelletjes, buiten op het sportveld.

Na de lunch - pannenkoeken - waren de judowedstrijden voor de oudere kinderen.

Fran deed weer goed haar best. Ze won een partij met ippon, en hoewel ze de andere partijen verloor, liet ze ook tijdens die partijen nog wat heel mooi judo zien: een paar prachtige beenklemmen, waardoor haar tegenstandster geen ippon kon scoren tegen haar.

Uiteindelijk eindigde Fran op een vierde plaats, en mocht ze een mooie prijs in ontvangst nemen van onze "eigen" kampioen Marvin de la Croes.

's Avonds hebben we Fran's allereerste ippon gevierd met pizza. Een heerlijke afsluiting van een fantastische dag.

Illustratief tekenen

Lizzy heeft dit jaar weer hard gewerkt aan het verder ontwikkelen van haar tekentalent, en dat is te zien. Haar tekeneningen, die al veel beter waren dan de mijne ooit zullen zijn, worden beter en beter. Vandaag heb ik een scan gemaakt van de tekening die ze gisteravond tijdens de op een-na-laatste les (voor dit schooljaar dan) illustratief tekenen gemaakt heeft.

Ter vergelijking, onderstaande tekening maakte ze een jaar geleden, in juni 2009.

En als we nog verder terug gaan in de tijd, naar november 2008 en juni 2008, kun je pas echt zien hoeveel ze geleerd heeft in de afgelopen twee jaar.

Ook leuk: Gisteren kwam de syllabus van Kunstbedrijf Arnhem op onze deurmat vallen en raad eens wie er op de foto onder de "talentklas beeldende kunst" voor jongeren staat? Helemaal goed: onze eigen Lizzy.

Ze had het zelf nog niet eens gezien toen ze het tijdens de illustratieles al van een van haar medecursisten hoorde. Na de les vertelde ze het mij meteen - met een grijns van oor tot oor.

Niet alleen in het midden

Zoals bekend, ben ik een FlyLady Fan. Haar systeem inspireert mij om een beetje georganiseerd te blijven, en dat is tenslotte moeilijk genoeg als je een thuisonderwijzend ouder bent.

Dit betekent echter niet, dat ik haar systeem op de voet zou moeten volgen. Dat zou voor mij niet werken.

Neem het stofzuigen, bijvoorbeeld.

Foto: Adrian Pingstone.

FlyLady raadt ons aan slechts "in het midden" te stofzuigen. Dat lijkt een puik idee, en het werkt vast prima voor haar en voor veel anderen. Maar helaas werkt dit niet voor mij.

Omdat wij thuisonderwijs geven, zijn mijn kinderen het grootste deel van de dag gewoon thuis. Bovendien delen we ons huis met twee katten en een konijn.

De "Dustbunnies" vermenigvuldigen zich vele malen sneller dan gewone konijnen en hebben bovendien de akelige gewoonte zich te verstoppen onder de meubels. Bovendien zijn het brutale donders, dus raad eens wat er gebeurt zodra ik de stofzuiger terug in de kast gezet heb?

Juist. Ze komen meteen uit hun schuilplaatsen tevoorschijn, en dat betekent... Inderdaad. Zo kan het hele feest weer van voren af aan beginnen!

Daar heb ik nu net geen zin in, dus zit er voor mij niets anders op. Ik stofzuig onder de meubels. Onder alle meubels. De bank, de stoelen, de tafels, de kasten, bureau, de boekenkasten, en de piano. Echt overal.

Zo kost het me natuurlijk niet slechts vijftien minuten om de woonkamer, eetkamer, keuken en gang te stofzuigen, maar eerder een uur of langer. Maar zo hoef ik in elk geval slechts een of twee keer per week te stofzuigen, en geen honderd keer op een dag.

Als extra bonus, geeft het stofzuigen mij steevast een prima workout, die natuurlijk meetelt voor Fit Mommy Friday. Zo snijdt het mes aan twee kanten.